29 Juni

Vanavond komt de maaltijdbegeleiding, maar ik heb geen boodschappen gedaan en dus geen opwarmmaaltijden in huis. Ik maak dus zelf maar even een 'opwarmmaaltijd' en probeer er iets smakelijks van te maken met gebakken champignons, lekkere sla met feta en zo. Mijn man en ik gaan even naar de boot en ik leg een briefje klaar voor de thuiszorg en vertel mijn moeder dat alle beesten zijn verzorgd, dus dat ze rustig naar het voetballen kan blijven kijken. Om een uur of half zeven bel ik mijn moeder of alles goed gegaan is met het eten. "Nou nee, ze lusten het niet echt", zegt ze. Ik snap gelijk dat ze mijn met zorg bereide maaltijd aan de beesten heeft gevoerd. Ik vraag of ze zelf ook wat heeft gegeten, maar dat snapt ze niet eens, ze blijft maar herhalen dat ze haar uiterste best heeft gedaan maar dat 'die grote' nog wel een paar hapjes wilde, maar 'die kleine' helemaal niets.
Mijn man en ik gaan maar gauw weer terug en daar treffen we de hond op het aanrecht, bij een bord eten waar een toetje overheen gegooid is. Voor alle duidelijkheid: die hond kan niet zelf op het aanrecht komen, die is er door mijn moeder op gezet.

Nog één dag, dan zal de 'maaltijdbegeleiding' niet alleen meer bestaan uit eten opwarmen en wegwezen. Dat er ook begeleiding nodig is tijdens het eten, is nu ook wel duidelijk.

Overigens is vandaag de toekenningsbeschikking van het pgb binnen gekomen en dat is nog even reuze spannend geweest, gezien het feit dat de toekenning van nieuwe pgb's is stopgezet door de minister. Wie op de beschikking 30 juni heeft staan heeft nog net geluk, bij wie er 1 juli op staat heeft pech en komt op een wachtlijst. Op onze beschikking staat 29 juni. Ik moet er niet aan denken dat ik twee dagen later was geweest.
Over alle ontwikkelingen rond de stopzetting van het pgb is veel nieuws, o.a. gebundeld op deze website: http://www.pgb.nl/persaldo/nieuws-over-het-pgb/nieuws/actueel/kan-ik-nu-nog-een-pgb-awbz-krijgen/?waxtrapp=hrnqfRsHcwOhcPjBCQXAQ

4 Juli

Ik heb bijna niet geschreven deze week. Eerst een kapotte computer, vervolgens een hittegolf die het werken onder een niet-geïsoleerd schuin dak niet echt aangenaam maakt, en niet te vergeten de voetbalwedstrijden die zo nu en dan toch de gemoederen bezig houden. En toch is het een spannende week geweest: het pgb tijdperk is nu echt aangebroken. Op 1 juli begint het gelijk goed. Mijn moeder gaat met H boodschappen doen. Ik heb daardoor de rust om lekker door te schilderen en tegelijk worden de boodschappen gedaan. En mijn moeder vindt het blijkbaar heerlijk om op haar dooie akkertje boodschappen te kunnen doen en heeft bovendien het idee dat ze eindelijk wat nuttigs kan bijdragen. 's Avonds komt K, die heldhaftige pogingen doet om mijn moeder ook naar bed te helpen, maar mijn moeder heeft nog geen zin om naar bed te gaan. Geeft niet, dat komt vanzelf wel een keer. De volgende ochtend doet T mijn moeder in bad, en dan is er nog een zee van tijd om rustig te wandelen. T vertelt dat ze op een gegeven moment in de tuin zitten koffie te drinken, dat mijn moeder zegt dat het met alle zitjes en parasols net een sanatorium lijkt, maar dat alleen de demente bejaarden nog ontbreken. Wat een humor.
Mijn moeder is tot zover enthousiast over de nieuwe opzet van de hulpverlening.
Het weekend is het onze beurt, in die zin verandert er voorlopig niet zoveel. Zaterdagnacht loopt ze weer te spoken. Zondagochtend vinden we een kattenvoersoepje op het aanrecht: een koffiemok met kattenbrokjes en water en een theelepeltje. Waarschijnlijk heeft het haar niet goed gesmaakt. Als ze wakker is zie ik in haar slaapkamer 3 bakken water op de grond staan, in één ervan staat een grote soeplepel. Ze weet niet meer wat ze daarmee gedaan heeft.
Vanmiddag komt er een goede vriendin van mijn moeder op bezoek die ook eten voor haar maakt. Mijn man en ik gaan voor de verandering dus maar eens een keer met mijn schoonmoeder uit eten.
Morgenavond gaat T proberen mijn moeder ook naar bed te brengen. Hopelijk gaat dat lukken.