Neel van den Oever.

Toen moeder kind werd. Alzheimer en de familie.

In de loop der jaren heeft Neel van den Oever haar moeder steeds zorgelozer zien worden. Ze beschrijft de vele plezierige momenten die ze met haar moeder beleeft. Ze lachen samen heel wat af, al klinkt dat misschien raar. Juist daardoor houden ze de moed erin. Als je moeder kind wordt, is de kwaliteit van het leven het enige wat nog telt. Je moeder ben je allang kwijt. 
 
 
ISBN: 9789045301921  |  Aantal pagina's: 0  |  Uitvoering: Paperback  |  Verschijningsdatum: 25-03-2003  |  taal: Nederlands  |  Uitgever: Bzztôh 

Ik heb dit boek gelezen in oktober 2009. Het is een makkelijk leesbaar boek maar voor iemand die er niet zelf middenin zit is het waarschijnlijk behoorlijk saai. Gedurende 7 jaar beschrijft de schrijfster (de dochter) het ziekteproces bij haar moeder aan de hand van dingen die haar opvallen tijdens haar bezoeken. Wat mij het meest is bijgebleven is de beschrijving van de kennelijke lol die de moeder nog in het leven heeft ondanks het feit dat ze helemaal dement is. Het lijkt daardoor dat dementie niet persé altijd een ondraaglijk lijden hoeft te betekenen voor de patiënt.




Recensies

Dr. B. Baljet, NBD/Biblion
In dit dagboek van de dochter van een patiënte met de ziekte van Alzheimer beschrijft zij de periode van april 1995 tot en met juli 2002. De ziekte manifesteerde zich op het tachtigste levensjaar van de moeder. Het dagboek beschrijft de wederwaardigheden; niet dagelijks, maar alleen die dagen komen aan de orde, wanneer er iets bijzonders te melden valt. De auteur beschrijft de ziekte van haar moeder met een positivistische inslag. Dit maakt het boek, daar er vele boeken over de ziekte van Alzheimer in dit genre zijn verschenen, toch wel bijzonder.